Akmazo

Η πιο αόρατη εξάντληση είναι συχνά εκείνη που κρύβεται πίσω από τη λειτουργικότητα. «Κουράστηκα να είμαι η δυνατή» Η συνεδρία είχε ξεκινήσει όπως σχεδόν όλες οι προηγούμενες. Μπήκε ήρεμη. Συγκροτημένη. Από εκείνους τους ανθρώπους που στην πρώτη ματιά μοιάζουν να τα διαχειρίζονται όλα καλά. Κι όμως, όσο την άκουγα, υπήρχε εκείνη η γνώριμη αίσθηση που αφήνουν συχνά οι άνθρωποι της μεγάλης αντοχής: σαν κάτι μέσα τους να εξαντλείται αθόρυβα εδώ και πολύ καιρό, χωρίς να φαίνεται εύκολα προς τα έξω. Μιλούσε για τη δουλειά, τις υποχρεώσεις, τους ανθρώπους που φρόντιζε συνεχώς γύρω της. Και όσο συνέχιζε, γινόταν όλο και πιο αισθητό πως είχε μάθει να κρατά τόσο σταθερά τον εαυτό…

Όσα δεν φαίνονται — αλλά αλλάζουν μέσα στη συνεδρία. «Θα με βοηθήσει η ψυχοθεραπεία;» είναι ένα ερώτημα που έχουν πολλοί άνθρωποι πριν ξεκινήσουν. Πολλοί αναρωτιούνται αν η ψυχοθεραπεία βοηθάει πραγματικά και τι μπορεί να αλλάξει μέσα σε αυτή τη διαδικασία. Ίσως όμως αυτή να μην είναι η πρώτη ερώτηση. Η πρώτη είναι συχνά πιο σιωπηλή: «Θα μπορέσω να πω αυτό που πραγματικά νιώθω;». «Θα με καταλάβει;». «Είναι ασφαλές να ανοιχτώ;» Η ψυχοθεραπεία δεν ξεκινά όταν ξέρεις τι να πεις. Ξεκινά όταν αρχίζεις να το αναζητάς. Στην αρχή, πολλοί άνθρωποι νιώθουν αμηχανία. Σαν να υπάρχει κάτι μέσα τους, αλλά να μην έχει ακόμη μορφή για να ειπωθεί. Γι’ αυτό και συχνά…